خبر را در صفحه اصلی ببینید
خبر را چاپ کنید
20/05/10 13:01
شناسه خبر : 8451

تخریب بناهای تاریخی آذربایجان جنوبی

تبریز به مرکز تخریب بناهای تاریخی آذربایجان جنوبی توسط دست‌نشان‌دهنده‌های ایران تبدیل شده است!  شهر تبریز به عنوان بزرگ‌ترین شهر آذربایجان جنوبی همیشه مورد نفرت ایران بوده است.  تاریخ از طرف پان‌فارسیسم ایرانی موضوع عمده‌ای برای تحریف بوده است و بناهای تاریخی مانع عمده‌ای برای دروغ سازی شعوبیه می‌باشد. از این رو بایستی به تخریب […] ...

تبریز به مرکز تخریب بناهای تاریخی آذربایجان جنوبی توسط دست‌نشان‌دهنده‌های ایران تبدیل شده است!

 شهر تبریز به عنوان بزرگ‌ترین شهر آذربایجان جنوبی همیشه مورد نفرت ایران بوده است. 

تاریخ از طرف پان‌فارسیسم ایرانی موضوع عمده‌ای برای تحریف بوده است و بناهای تاریخی مانع عمده‌ای برای دروغ سازی شعوبیه می‌باشد. از این رو بایستی به تخریب آن پرداخت. بنای شمس‌العماره، باغ صاحب دیوان و اپرای تبریز از بناهای تاریخی هستند که توسط ایران و فرقه شعوبیه تخریب شدند. در زیر به اختصار به معرفی سه بنای عمده مربوط به دوران قاجاریه که اولی و دومی توسط رضا پهلوی و سومی در زمان جمهوری اسلامی ایران تخریب شده‌اند می‌پردازیم:

بنای تاریخی شمس العماره یا عالی قاپو:

 کاخ استانداری آزربایجان شرقی که در میدان شهدای شهر تبریز واقع شده به عنوان یکی از بناهای ثبت شده در فهرست آثار ملی است. پیش‌تر عمارت تاریخی «شمس‌العماره» در این مکان قرار گرفته‌بود. این بنا ساختمان چهارطبقه‌ای بوده که دارای عمارت کلاه‌فرنگی نیز بوده‌است و بنای آن به «نجف‌قلی‌خان» پسر «مرتضی‌قلی‌خان» نسبت داده می‌شود. ابتدا شمس‌العماره را «درب اعلی» نامیده‌اند و در زمان عباس میرزا که به محل حکمرانی ولی‌عهد تبدیل شد به «عالی قاپو» موسوم گردید. در دوران ولیعهدی ناصرالدین شاه به شمس‌العماره تغییر نام داد. و سرانجام در زمان رضا پهلوی به بهانه قاجارزدایی و در اصل در نتیجه سیاست ضد آزربایجانی ایرانیان تخریب شد.

عمارت باغ “صاحب دیوان محمد علی میرزا” :

عکس زیر در سال 1300 هجری قمری گرفته شده، عمارت باغ “صاحب دیوان محمد علی میرزا” در تبریز است که رضا پهلوی در راستای سیاست‌های نژادپرستانه ضد آذربایجانی آن را تخریب کرد. و غم‌انگیزتر آن‌که زندان کنونی تبریز روی ویرانه همین ساختمان بنا شده است.

اپرای تبریز:

چند ماه بعد از انقلاب اسلامی سالن معروف کنسرت و اپرای تبریز که در اوایل قرن بیستم و به سبک معماری قفقازی، شبیه بسیاری از ساختمان‌های تاریخی باکو و تفلیس و با ویژگیهای معماری ایتالیائی مخلوط با نقش و نگارهای «روکوکو»ی آلمانی از طرف یک معمار ناشناس ساخته شده بود با توسط بولدوزرهای ایران، ویران شده و تبدیل به محل نماز جمعه گردید. سالن مزبور تا آن زمان نماد هنر و موسیقی آذربایجانی بود.